ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΟΥΝΙΟΣ 2021

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑΣ                 

ΙΟΥΝΙΟΣ  2021

 

ΤΡΙΤΗ  1  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΑΓ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ                 Θ. Λειτουργία-Αγιασμός	7.00-9.00
ΚΥΡΙΑΚΗ  6  ΙΟΥΝΙΟΥ                Πρωί	ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ                            Θ. Λειτουργία	7.00-10.00
Απόγευμα	Ι. Παράκληση για τους διαγωνιζομένους στις Πανελλήνιες εξετάσεις	8.00 μ.μ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 7  ΙΟΥΝΙΟΥ            (απόγευμα)	Ι. Παράκλησις προς την Θεοτόκον	7.00 μ.μ.
ΤΡΙΤΗ   8   ΙΟΥΝΙΟΥ	Ιερά Αγρυπνία επί τη Αποδόσει                         του Πάσχα	10.00-1.00       ΝΥΚΤΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ  9  ΙΟΥΝΙΟΥ              (απόγευμα)	Θ΄ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ           ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ  ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ	7.00 μ.μ
ΠΕΜΠΤΗ  10  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ                              Θ. Λειτουργία	7.00-9.30
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΙΟΥΝΙΟΥ	ΠΑΝΑΓΙΑΣ <<ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ>>                 & ΑΓ. ΛΟΥΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ       ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ                             Θ. Λειτουργία	7.00-9.00
ΚΥΡΙΑΚΗ  13  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ                              Θ. Λειτουργία	7.00-10.00
ΔΕΥΤΕΡΑ 14  ΙΟΥΝΙΟΥ            (απόγευμα)	Ι. Παράκλησις προς την Θεοτόκον	7.00 μ.μ.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ   18   ΙΟΥΝΙΟΥ          (Ψυχοπαράσκευο)	ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ              ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ	Από τις 4.00 μ.μ.   7.00 μ.μ.
ΣΑΒΒΑΤΟ  19  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ Θ. Λειτουργία (και στους δύο Ι.Ναούς)	7.00-9.00  α)Ι.Ν.Παναγίας β)Ι.Ν.Κοιμητηρίου
ΚΥΡΙΑΚΗ  20  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ Θ. Λειτουργία –Εσπερινός γονυκλισίας	6.30-10.00
ΔΕΥΤΕΡΑ  21   ΙΟΥΝΙΟΥ                πρωί	ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ (Παναγίας Φανερωμένης Λευκάδος)                          Θ. Λειτουργία	7.00-10.00
απόγευμα	Ι. Παράκληση & Χαιρετισμοί    προς την Παναγία την Φανερωμένη	7.00 μ.μ.
ΠΕΜΠΤΗ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ	ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ                       Θ. Λειτουργία	7.00-9.00 (ΠΝΕΥΜ. ΚΕΝΤΡΟ)
ΚΥΡΙΑΚΗ  27  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ                           Θ. Λειτουργία	7.00-10.00
ΔΕΥΤΕΡΑ 28  ΙΟΥΝΙΟΥ            (απόγευμα)	Ι. Παράκλησις προς την Θεοτόκον	7.00 μ.μ.
ΤΡΙΤΗ  29  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΑΓΙΩΝ ΠΕΤΡΟΥ & ΠΑΥΛΟΥ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ                           Θ. Λειτουργία	7.00-9.30
ΤΕΤΑΡΤΗ  30  ΙΟΥΝΙΟΥ	ΣΥΝΑΞΙΣ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ                         Θ. Λειτουργία	7.00-9.00

         -   ΚΑΘΕ ΑΠΟΓΕΥΜΑ Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ  7.00

Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς προσευχῆς μᾶς δίνουν ἐλπίδα. Μὴ φοβάσθε.

 

Σύγχυση μεγάλη ὑπάρχει. Μύλος γίνεται· εἶναι ζαλισμένοι οἱ ἄνθρωποι. Ὁ κόσμος εἶναι ὅπως οἱ μέλισσες. Ἂν χτυπήσεις τὴν κυψέλη, οἱ μέλισσες βγαίνουν ἔξω καὶ ἀρχίζουν «βούου...» καὶ γυρίζουν γύρω ἀπὸ τὴν κυψέλη ἀναστατωμένες. Ὕστερα ἡ κατεύθυνσή τους θὰ ἐξαρτηθεῖ ἀπὸ τὸν ἄνεμο ποὺ θὰ φυσήξει. Ἂν φυσήξει βοριάς, θὰ πᾶνε μέσα. Ἂν φυσήξει νοτιάς, θὰ φύγουν. Ἔτσι καὶ τὸν κόσμο τὸν φυσάει... «Ἐθνικὸς Βοριάς», «Ἐθνικὸς Νοτιάς», καὶ εἶναι ὁ καημένος ζαλισμένος. Ὅμως, ἂν καὶ γίνεται τέτοιο βράσιμο, νιώθω μέσα μου μία παρηγοριά, μία σιγουριά. Μπορεῖ νὰ ξεράθηκε ἡ ἐλιά, ἀλλὰ θὰ πετάξει νέα βλαστάρια.
Ὑπάρχει μιὰ μερίδα Χριστιανῶν, στοὺς ὁποίους ἀναπαύεται ὁ Θεός. Ὑπάρχουν ἀκόμη οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, οἱ ἄνθρωποι τῆς προσευχῆς, καὶ ὁ Καλὸς Θεός μας ἀνέχεται, καὶ πάλι θὰ οἰκονομήση τὰ πράγματα. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς προσευχῆς μᾶς δίνουν ἐλπίδα. Μὴ φοβάσθε.

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι, τ. Β'

πηγή

Το χέρι του παπά

 

Πέθανε ο γέροντας ιερέας σας. Στη θέση του ήρθε ένας νεαρός ιερέας, που μόλις αποφοίτησε από την ιερατική σχολή. Με χαρά φιλούσατε το χέρι του γέροντα ιερέα.
Αλλά τώρα σας ήρθε ένας νεαρός!
Πως να του φιλήσετε το χέρι αφού είναι πολύ νεότερός σας;
Θα σας διηγηθώ μια ιστορία για τον Σέρβο βασιλιά Μίλος.
Κάποτε θα λειτουργούσε ένας όχι ηλικιωμένος, αλλά πολύ νέος ιερέας.
Ο γερο – βασιλιάς ήταν πολύ ευσεβής. Η Θεία Λειτουργία δεν άρχιζε, αν δεν είχε ακόμη πάει και αυτός στην Εκκλησία. Και όταν επήγε, στάθηκε στη μέση στο θρόνο του, και προσευχόταν όπως όλοι.
Όταν τελείωσε η Λειτουργία, ο βασιλιάς πήγε να φιλήσει το χέρι του παπά και να πάρει αντίδωρο. Μα εκείνος από σεβασμό έδωσε το αντίδωρο, και τράβηξε γρήγορα το χέρι του, για να μην το φιλήσει ο γερο – βασιλιάς.
Τότε ο βασιλιάς Μίλος τον κοίταξε αυστηρά και του είπε: -Δος μου το χέρι σου. Δεν φιλάω το δικό σου χέρι, πάτερ. Την ιερωσύνη σου προσκυνώ, που είναι πιο μεγάλη και από μένα και από σένα!
Τώρα το καταλαβαίνεις το νόημα. Ο γερο – βασιλιάς μίλησε στην εκκλησία θεόπνευστα. Ο ιερέας σας μπορεί να είναι μόλις 25 χρονών. Μα η ιερωσύνη του είναι από καταβολής κόσμου.
Όταν λοιπόν του ασπάζεσθε το χέρι, προσκυνάτε την ιερωσύνη του, που φθάνει διαδοχικά από τον Χριστό και τους Αποστόλους μέχρι τον ιερέα σας.
Όταν φιλάτε το χέρι του παπά σας, φιλάτε ολόκληρη την αλυσίδα των Οσίων και αγίων ιερέων και Ιεραρχών, από τους Αποστόλους μέχρι σήμερα. Ασπάζασθε και προσκυνάτε τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο, τον άγιο Νικόλαο, τον άγιο Βασίλειο, τον άγιο Σάββα και “όλους τους επιγείους αγγέλους και ουρανίους ανθρώπους”, που όταν ήταν στη γη εκοσμούσαν την Εκκλησία και τώρα στολίζουν τον ουρανό!
Το φίλημα που κάνουμε στο χέρι του παπά δεν είναι φίλημα φυσικό. Είναι φίλημα άγιον, όπως γράφει στους Κορινθίους ο Απόστολος Παύλος.
Να το ασπάζεσθε λοιπόν το χέρι του ιερέα που σας ευλογεί. Είναι ευλογημένο από τον Θεό. Με τη χάρη της ιερωσύνης. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Να το φιλάτε το χέρι του ιερέα σας. Όσο νέος και αν είναι. Και να τον ακούτε.

Του Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, Επισκόπου Αχρίδος (†1956)

πηγή

Γέροντα, πώς να προετοιμάζομαι για τη Θεία Κοινωνία;

 

Γέροντας Παΐσιος: – Γέροντα, πώς να προετοιμάζομαι για τη Θεία Κοινωνία;

– Πάντοτε πρέπει να είναι έτοιμος κανείς, αλλά, όταν πρόκειται να κοινωνήσει, καλά είναι να κάνει κάτι περισσότερο από τα πνευματικά που κάνει συνήθως, για να ετοιμασθεί καλύτερα.

Πολύ θα σε βοηθήσει να διαβάζεις την Ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως και στο κελλί σου. Έτσι θα την καταλαβαίνεις καλύτερα και θα νιώθεις περισσότερο την αμαρτωλότητά σου.

 

 

– Τι να κάνω, Γέροντα, την ώρα της Θείας Λειτουργίας, όταν δεν μπορώ να ετοιμασθώ για να κοινωνήσω;

– Καλά, εκείνη την ώρα θα ετοιμασθείς; Αλλά και πάλι ο Χριστός δεν είναι άδικος· αν πράγματι κάτι σε εμπόδισε και δεν μπόρεσες να ετοιμασθείς, Εκείνος το ξέρει. Δεν λέω να μην κάνεις τίποτε, αλλά να μην είναι ο εαυτός σου εμπόδιο, όταν δεν κάνεις. Καμιά φορά ούτε τη Θεία Μετάληψη δεν προλαβαίνει να διαβάσει κανείς και πάει να κοινωνήσει σαν κοσμικός. Τότε να έχει ταπεινούς λογισμούς. «Θεέ μου, να πει, βρίσκομαι σε μια κοσμική κατάσταση· συγχώρεσέ με». Ο Θεός βλέπει την καρδιά. Πολλές φορές νομίζει κανείς ότι είναι έτοιμος και δεν είναι, και άλλοτε νομίζει ότι δεν είναι έτοιμος και τότε είναι. Η καλύτερη ετοιμασία είναι η ταπεινή αντιμετώπιση, η συντριβή, το φιλότιμο.

 

Για τη Θεία Κοινωνία δεν προετοιμάζεται κανείς αλλάζοντας τα ρούχα και πλένοντας τα δόντια. Το κυριότερο είναι να εξετάσει τον εαυτό του· να δει: Αισθάνεται τη Θεία Κοινωνία ως ανάγκη; Είναι τακτοποιημένος; Μήπως υπάρχει κάτι που τον εμποδίζει από τη Θεία Κοινωνία και δεν το έχει εξομολογηθεί; Για να νιώσουμε τη Θεία Κοινωνία, πρέπει να υπάρχουν προϋποθέσεις. Η καλύτερη προϋπόθεση είναι η ταπεινή προσπάθεια να κόψουμε τα πάθη μας, για να μείνει στην καρδιά μας ο Χριστός. Αλλιώς ο Χριστός έρχεται με τη Θεία Κοινωνία μέσα μας, αλλά φεύγει αμέσως και δεν αισθανόμαστε τίποτε. Όταν παραμένει ο Χριστός, γίνεται μία αλλοίωση στον άνθρωπο. Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν μέσα τους τον Χριστό από τη μία Θεία Κοινωνία μέχρι την άλλη χωρίς διακοπή.

 

 

– Γέροντα, πολλές φορές, όταν ο ιερέας λέει: «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», νιώθω ότι δεν είμαι έτοιμη να κοινωνήσω.

 – Στα νοσοκομεία, μια ορισμένη ώρα, περνούν οι γιατροί, και οι νοσοκόμοι φωνάζουν: «Νοσηλεία!». Τότε όλοι οι επισκέπτες βγαίνουν από τους θαλάμους και οι άρρωστοι πηγαίνουν στα κρεβάτια τους και περιμένουν τον γιατρό, για να τον ενημερώσουν για την κατάστασή τους και να τους δώσει την ανάλογη θεραπεία. Έτσι κι εσύ, όταν ο ιερέας λέει: «Μετά φόβου Θεού», να σκέφτεσαι ότι γίνεται νοσηλεία και να προσέρχεσαι στη Θεία Κοινωνία με συναίσθηση της αμαρτωλότητός σου, ζητώντας ταπεινά το έλεος του Θεού.

 

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, Περί Προσευχής

«Εν τούτω νίκα»

 

...Και είδε τον τίμιο Σταυρό και το «Εν τούτω νίκα». Και το βράδυ, στον ύπνο του, είδε τον ίδιο τον Χριστό.

Και του λέγει: «Ν’ ακολουθήσεις την πίστη τη δική μου και βάλε σημαία σου και λάβαρο και φλάμπουρό σου τον Τίμιο σταυρό ολόχρυσο, όπως τον είδες. Και προχώρα. Θα νικήσεις».

Και όντως, σύμφωνα με τις συμβουλές του Χριστού, έφτιαξε αυτό το λάβαρο, αυτή τη σημαία, που έχουμε κι εμείς σήμερα.

Η σημαία που έχουμε σήμερα εμείς είναι το λάβαρο και η σημαία Του Αγίου και Μεγάλου Κωνσταντίνου, του Γενάρχου της Ρωμιοσύνης.

Είναι ο προπάτοράς μας, είναι ο πατέρας μας, και η Αγία Ελένη η μητέρα μας.

+Αρχ. Ανανίας Κουστένης

Τι γνώμη έχετε για τον Ναβουχοδονόσορ;

 

Δεν ακούσατε από την Αγία Γραφή, ότι ήταν άγριος, αιμοβόρος, σκληρόκαρδος;

 

Δεν ακούσατε ότι κατάστρεψε τάφους και ξέθαψε οστά βασιλέων;

 

Δεν ακούσατε, ότι ολόκληρο λαό έσυρε στην αιχμαλωσία;

 

Δεν ακούσατε, ότι τύφλωσε τον βασιλέα, αφού προηγουμένως τον υποχρέωσε να δει την σφαγή των παιδιών του;

 

Δεν ακούσατε, ότι συνέτριψε τα Χερουβείμ; (Δεν εννοώ βέβαια τους Αγγέλους, μην σκεφτεί κανείς κάτι τέτοιο. Εννοώ τα γλυπτά που κάλυπταν την Κιβωτό της Διαθήκης, από όπου ακουγόταν η φωνή του Θεού).

 

Ο Ναβουχοδονόσορ βεβήλωσε ακόμη και το καταπέτασμα του Ναού. Πήρε το Άγιο θυμιατήρι και το έστειλε σε ειδωλείο. Άρπαξε όλες τις ιερές προσφορές. Έβαλε φωτιά και έκαψε τον Ναό από τα θεμέλια.

 

Με πόσες τιμωρίες άξιζε να τιμωρηθεί αυτός που σκότωσε βασιλείς, που έκαψε ιερά, που αιχμαλώτισε τον λαό, που τοποθέτησε Άγια σκεύη του Ναού μεταξύ των ειδώλων;

 

Δεν θα ήταν άξιος να θανατωθεί χίλιες φορές;

 

Γνωρίσατε έως εδώ το πλήθος των εγκλημάτων του Ναβουχοδονόσορος.

 

Ελάτε τώρα να μάθετε και του Θεού την φιλανθρωπία.

 

Τιμωρήθηκε ο θηριώδης βασιλιάς, να ζει σαν άγριο θηρίο μέσα στην έρημο.

 

Τιμωρήθηκε όμως για να σωθεί. Έβγαλε νύχια και τρίχες σαν αυτά που έχει το λιοντάρι, γιατί πριν σαν λιοντάρι άρπαζε τα άγια και ούρλιαζε.

 

Έτρωγε χόρτα σαν το βόδι, γιατί πριν ζούσε σαν κτήνος, εφ' όσον αγνοούσε τον αληθινό Θεό που του εμπιστεύθηκε το βασιλικό αξίωμα.

 

 Όταν όμως με τις παιδαγωγικές αυτές τιμωρίες αναγνώρισε τον ύψιστο Θεό και προσευχήθηκε και μετανόησε, τότε ο Θεός του χάρισε πάλι το βασιλικό αξίωμα.

 

Στον Ναβουχοδονόσορα, που αμάρτησε τόσο φοβερά και μετανόησε, χάρισε ο Θεός την συγχώρηση και την βασιλεία.

 

Εάν λοιπόν και εσύ μετανοήσεις και ζήσης Χριστιανικά, δεν θα σου χαρίσει ο Θεός, άφεση των αμαρτιών και την Βασιλεία των Ουρανών;

 

(Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Πρὸς Ἐμμαοὺς

 

Πρὸς Ἐμμαοὺς

…ἔξω ἀπὸ τὰ Ἰεροσόλυμα, σὲ ἀπόστασι 10 χιλιομέτρων, ἦταν ἕνα ὄμορφο χωριουδάκι, ποὺ ὠνομαζόταν Ἐμμαούς. Πάνω στὸ δρόμο αὐτό, τὴν ἡμέρα ποὺ ἀναστήθηκε ὁ Χριστός, περπατοῦσαν δύο ἄνθρωποι. Καὶ ὅπως συμβαίνει πάντοτε, ὅταν περπατοῦν δύο, κουβεντιάζουν. Ἦταν πολὺ λυπημένοι, «σκυθρωποί» λέει τὸ Εὐαγγέλιο(στ. 17). Ὁ ἥλιος πήγαινε νὰ βασιλέψῃ.

Τὴν ὥρα ἐκείνη, νά κάποιος ἄγνωστος. Τοὺς πλησίασε, ἑνώθηκε μὲ τὴν παρέα τους καὶ τοὺς ρωτᾷ•

 

–Τί εἶνε αὐτὰ ποὺ συζητᾶτε μεταξύ σας;

 Ἐκεῖνοι τοῦ ἀπαντοῦν•

–Καλά, ἐσὺ δὲν ἄκουσες τί ἔγινε; Ἐδῶ ταράχτηκαν τὰ Ἰεροσόλυμα• δὲν ὑπάρχει σπίτι ποὺ νὰ μὴν κουβεντιάζῃ γι᾿ αὐτὰ ποὺ ἔγιναν.

 –Ποιά; τοὺς ρωτᾷ (ἔκανε πὼς δὲν ξέρει). Κ᾿ ἐκεῖνοι τοῦ ἀπαντοῦν•

–Νά. Ἦταν ἕνας ἄνθρωπος, ἕνας προφήτης καὶ παραπάνω ἀπὸ προφήτης• δυνατὸς στὰ λόγια, δυνατὸς στὰ ἔργα, γεμᾶτος ἀγάπη. Σκορποῦσε στὸ διάβα του τὸ φῶς καὶ τὴ ζωή. Ἀλλὰ τὸ κήρυγμά του δὲν ἄρεσε στοὺς ἀφεντάδες. Καὶ τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔδεσαν, τὸν πῆγαν στὸ κριτήριο, τὸν καταδίκασαν, καὶ τέλος τὸν σταύρωσαν. Ἔτσι χάσαμε τὴν ἐλπίδα μας, τὴν παρηγοριά μας, τὸ Θεό μας. Σήμερα μόνο, κάτι ἀκούσαμε. Μερικὲς γυναῖκες λένε, ὅτι ἀναστήθηκε. Μπᾶ, ἀναστήθηκε! δὲν τὸ πιστεύουμε… Γι᾿ αὐτὸ ἀναστενάζουμε.

 

Τότε ὁ ξένος ὕψωσε τὴ φωνή του ἐλεγκτικὰ καὶ τοὺς λέει•

–«Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ…»(στ. 25- 26), γιατί δὲν πιστεύετε σ᾿ αὐτὰ ποὺ λένε οἱ προφῆτες; Γιατί τὸ μυαλό σας εἶνε σκοτεινιασμένο καὶ ἡ καρδιά σας ψυχρή; Δὲν ξέρατε, ὅτι ὁ Χριστὸς ἔπρεπε νὰ πάθῃ καὶ νὰ σταυρωθῇ, γιὰ ν᾿ ἀναστηθῇ σὲ αἰωνία δόξα;

Κουβεντιάζοντας ἔτσι, ἄρχισε ὁ ἄγνωστος νὰ τοὺς ἀναλύῃ ὅλες τὶς προφητεῖες. Πέρασε ἡ ὥρα καὶ ὁ ἥλιος βασίλευε.

 Ὅταν ἔφθασαν στὴν κώμη νύχτωνε πιά. Τότε ὁ ξένος ἔκανε πὼς θέλει νὰ φύγῃ, νὰ τοὺς ἀποχαιρετίσῃ, νὰ τοὺς πῇ καληνύχτα. Μὰ αὐτοί, μαγεμένοι ἀπὸ τὰ λόγια του, τὸν ἐμπόδισαν.

 –Ὄχι, δὲν θὰ φύγῃς, τοῦ εἶπαν. Μεῖνε μαζί μας, «ὅτι …κέκλικεν ἡ ἡμέρα»(στ. 29). Μεῖνε κοντά μας, γιατὶ ἔγειρε ὁ ἥλιος καὶ ἡ ἡμέρα κλείνει. Ποῦ νὰ πᾷς τέτοια ὥρα; Τὸν κράτησαν.

 Κι αὐτὸς ἔμεινε μαζί τους. Μπῆκαν στὸ σπίτι, ἄναψαν λυχνάρι, ἔστρωσαν τραπέζι, ἔφεραν ψωμί. Ὅταν ὅμως ὁ ξένος πῆρε στὰ χέρια του τὸ ψωμὶ νὰ τὸ κόψῃ καὶ ὕψωσε τὰ μάτια του νὰ προσευχηθῇ στὸν οὐράνιο Πατέρα, τότε, λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ἄνοιξαν τὰ μάτια τους καὶ εἶδαν μπροστά τους τὸ Χριστό. Ὤ, ὁ Κύριος εἶνε! εἶπαν. Ἀλλ᾿ ἀμέσως ἐκεῖνος ἔγινε ἄφαντος.

 

Ποιοί ἦταν αὐτοὶ οἱ δυὸ μαθηταί, ποὺ ὅταν συνάντησαν τὸ Χριστό, γέμισαν χαρὰ καὶ αἰσιοδοξία; Ὁ ἕνας λεγόταν Κλεόπας, καὶ ὁ ἄλλος εἶνε ὁ Λουκᾶς ὁ εὐαγγελιστής. Αὐτὴ εἶνε μιὰ εἰκόνα ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ ζωγράφισε μὲ τὴν πέννα του ὁ εὐαγγελιστής. Σ᾿ αὐτὴ τὴν εἰκόνα θέλω νὰ ἐπιμείνω.

 Ὁ Χριστὸς ἔδωσε στὸ Λουκᾶ καὶ τὸν Κλεόπα χαρὰ καὶ αἰσιοδοξία καὶ δύναμι, γιὰ νὰ συνεχίσουν τὴν πορεία τῆς ζωῆς τους…

 

 Ὅλοι εἴμαστε ἐπάνω στὸ δρόμο ποὺ πάει πρὸς Ἐμμαούς… Ποιός θὰ μᾶς δώσῃ τὴ χαρά, τὴν αἰσιοδοξία, τὸ κουράγιο; Μόνο ὁ Ξένος, ὁ ἄγνωστος ἐκεῖνος Ξένος.

 

Ναί. Γι᾿ αὐτὸ ἂς ποῦμε κ᾿ ἐμεῖς ὅπως ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς καὶ ὁ Κλεόπας• «Μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστὶ καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα». Χριστέ, μεῖνε μαζί μας. Μεῖνε μαζί μας τώρα ποὺ βραδιάζει. Μεῖνε μαζί μας τώρα ποὺ ἀκούγονται τὰ τσακάλια. Μεῖνε μαζί μας τώρα ποὺ οἱ κλέφτες καὶ οἱ λῃσταὶ κτυποῦν τὶς πόρτες μας. Σκοτείνιασε ὁ κόσμος. Χριστέ, μεῖνε μαζί μας• ἀμήν.

 

Ολόκληρη η ομιλία http://www.iskiriaki.com/entipa/filladio.kiriaki/2000/732.pdf

Πρὸς Ἐμμαοὺς,  ἀριθμ. φύλλου 732

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης