ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΤΗΛΘΕ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ, ΕΜΕΛΙΣΕ ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΠΟΤΗΡΙΟ

Ένας γέροντας Ασκητής, ενάρετος στην χριστιανική πολιτεία, απλούς και αγράμματος, δεν πίστευε ότι ο Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι Θεός, αλλά τύπος μόνο. Όταν το άκουσαν αυτό δύο γέροντες, οι οποίοι γνώριζαν την ενάρετη πολιτεία του ασκητή αυτού, κατανόησαν ότι το κάνει αυτό εξαιτίας της απλότητάς του. Πήγαν στο κελί του και του είπαν ότι κάποιος αββάς λέγει ότι δεν πιστεύει πως ο Άγιος Άρτος που μεταλαμβάνουμε είναι Σώμα του Χριστού, αλλά τύπος.

Αυτός αποκρίθηκε : Εγώ είπα αυτό τον λόγο. Τότε οι δύο γέροντες του συνέστησαν να πάψει να λέγει πλέον τέτοιες βλασφημίες, αφού όλοι οι χριστιανοί πιστεύουν ότι ο Άρτος που κοινωνούμε μετατρέπεται σε Σώμα Χριστού και ο οίνος σε Αίμα Χριστού. Διότι όπως στη δημιουργία ο Θεός πήρε χώμα από τη γη και έκανε τον άνθρωπο, έτσι και ο Ιερέας ως επίτροπος του Χριστού, λέγει αντ΄ αυτού τα λόγια : «Τούτο εστί το Σώμα μου». Και αυτό πιστεύουμε ότι αναμφισβήτητα είναι το Σώμα του Χριστού.

Ο γέροντας Ασκητής τους απάντησε : αν δεν το δω αυτό αισθητά δεν το πιστεύω. Οι δύο γέροντες τότε του είπαν : ας προσευχηθούμε στον Θεό με νηστεία και δάκρυα αυτή την εβδομάδα, να μας αποκαλύψει την αλήθεια. Ο Γέροντας με χαρά συμφώνησε και προσεύχονταν : «Κύριε, γνωρίζεις ότι δεν το λέγω εξαιτίας της πονηρίας, αλλά για την ασφάλειά μου, να βεβαιωθώ για την αλήθεια. Στερέωσέ με τον δούλο σου». Οι άλλοι δύο γέροντες στα κελιά τους προσεύχονταν λέγοντας : «Κύριε Ιησού Χριστέ, φανέρωσε το μυστήριο τούτο στον γέροντα, για να μην χάσει τους κόπους του».

Ο Κύριος, εισάκουσε τις προσευχές των γερόντων και την Κυριακή που πήγαν στη Θεία Λειτουργία οι τρεις μόνο, όταν ήλθε η ώρα ο ιερεύς να διαμερίσει τον Άγιο Άρτο, είδαν ότι έγινε ο Άρτος βρέφος μικρό και ζωντανό και κατήλθε Άγγελος εξ ουρανού, εμέλισε το βρέφος, και έβαλε το αίμα στο Ποτήριο.

Μετά τη Λειτουργία κοινώνησαν οι δύο γέροντες Άρτο και Αίμα. Όταν ήλθε ο Ασκητής και πήρε τη μερίδα του δεσποτικού σώματος, βλέπει – ώ του Θαύματος – ότι ήταν ωμή και έσταζε αίμα. Τότε, φώναξε μετά φόβου : «Πιστεύω, Κύριέ μου, ότι ο Άγιος Άρτος που μεταλαμβάνουμε, είναι το άχραντο Σώμα σου, και το Ποτήριο το τίμιο Αίμα σου». Τότε, έγινε πάλι η Σάρκα Άρτος και κοινώνησε.

Οι άλλοι δύο γέροντες του είπαν : Ξέροντας ο Θεός ότι η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάγει σάρκα ωμή, ετοίμασε ο Ίδιος το μυστήριο αυτό σε είδος Άρτου και Οίνου, για να το λαμβάνει ο καθένας με πολύ πόθο».

ΠΗΓΗ : ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ, ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ, ΕΝ ΒΕΝΕΤΙΑ 1851, σ. 199 κ.ε. 

ΔΡΟΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ

Ένας συνάδελφός σου, σού επαναλαμβάνει συνεχώς: "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ!" Και αισθάνεσαι σα να σε χτυπά με μαστίγιο.  Κι εσύ αγωνιάς για την ψυχή του και τη ζωή του. Και καλά σκέφτεσαι.  Αν δεν υπάρχει ο Ζών και Παντοδύναμος Θεός κι αν δεν είναι ισχυρότερος από το θάνατο, τότε ο θάνατος είναι ο μοναδικός κυρίαρχος.  Και η κάθε ζωντανή ύπαρξη δεν είναι παρά ένα κλωτσοσκούφι του θανάτου. Ένα ποντικάκι στο στόμα της γάτας. Μία φορά, αντικρούοντας τον, του είπες: "Ο Θεός υπάρχει. Για σένα δεν υπάρχει". Και δεν έσφαλες. Γιατί εκείνοι που αποκόπτονται από τον Αιώνιο και Ζωοδότη Κύριο εδώ στην γη, αποκόπτονται από τη ζωή την πραγματική. Και έτσι ούτε εδώ, ούτε στην άλλη ζωή θα γευθούν το μεγαλείο του Θεού και της πλάσης Του. Και καλύτερα να μην είχαμε γεννηθεί, παρά να είμαστε αποκομμένοι από τον Θεό. Αν ήμουν στη θέση σου, θα του έλεγα τα εξής: 

*Κάνεις λάθος, φίλε μου! Ορθότερο θα ήταν, αν έλεγες: "Εγώ δεν έχω Θεό". Διότι το βλέπεις, ότι υπάρχουν τόσοι άνθρωποι γύρω σου, που έχουν Θεό και γι' αυτό διακηρύττουν ότι υπάρχει Θεός. Λοιπόν, μη λες: "Δεν υπάρχει Θεός"! Περιορίσου να λες: "Εγώ δεν έχω Θεό"! 

*Κάνεις λάθος! Μιλάς σαν τον άρρωστο, που λέει ότι δεν υπάρχει πουθενά υγεία! 

*Κάνεις λάθος! Μοιάζεις με τον τυφλό που λέει: "Δεν υπάρχει φως στον κόσμο". Όμως φως υπάρχει. Και είναι διάχυτο παντού. Αυτός ο δυστυχής δεν έχει το φως του. Και θα μιλούσε σωστά αν έλεγε: "Εγώ δεν έχω μάτια και δεν βλέπω φως". 

* Κάνεις λάθος! Μιλάς σαν το ζητιάνο, που λέει: "Δεν υπάρχει χρυσάφι στη γη". Μα χρυσάφι υπάρχει! Και επάνω στη γη! Και μέσα στη γη! Αυτός δεν έχει χρυσάφι! Το σωστό θα ήταν να έλεγε: "Εγώ δεν έχω χρυσό"! 

*Κάνεις λάθος! Μοιάζεις με τον παλιάνθρωπο που λέει: "Δεν υπάρχει καλωσύνη στον κόσμο". Ενώ θα έπρεπε να πει: "Εγώ δεν έχω ίχνος καλοσύνης μέσα μου".

Αυτό να του πεις κι εσύ: 

Συνάδελφε, κάνεις λάθος! Λάθος διακηρύττεις ότι δεν υπάρχει Θεός! Γιατί, όταν κάτι δεν το έχεις εσύ και δεν το γνωρίζεις εσύ, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει πουθενά κι ότι δεν το έχει κανείς! Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να μιλάς εκ μέρους όλου του κόσμου; Ποιος σου έδωσε την άδεια να διακηρύττεις, ότι την δική σου αρρώστια την έχουν όλοι; Ότι όλοι έχουν την δική σου πλάνη; 

Φωνάζεις ότι δεν υπάρχει Θεός! Το διακηρύττεις σε όλον τον κόσμο! Πολεμάς την αλήθεια! 

Εκείνοι που δεν θέλουν να ζουν με τον Θεό είναι ελάχιστοι. Αλλά και γι' αυτούς ο Θεός υπάρχει! Τους περιμένει. Μέχρι την τελευταία πνοή σ' αυτή τη γη! 

Και μόνο αν δεν φροντίσουν να μετανοήσουν, έστω στην τελευταία τους στιγμή, μόνο τότε ο Θεός στην άλλη ζωή θα πάψει να υπάρχει γι' αυτούς. 

Και θα τους διαγράψει από το βιβλίο της ζωής.

Γι' αυτό πες του, σε παρακαλώ φίλε μου. 

Για το καλό της ψυχής σου. Για τα επουράνια αγαθά.

Για τα δάκρυα που έχυσε ο Χριστός και τις πληγές που δέχθηκε για όλους μας.

Άλλαξε μυαλό! Μετανόησε! 

Διορθώσου! Και γύρισε στην Εκκλησία μας!

Εντάξει,... έχεις πάθη, έχεις όμως και αρετές - Γέροντας Αιμιλιανός

Εντάξει,... έχεις πάθη, έχεις όμως και αρετές. Έχεις απιστία, έχεις και πίστη. Έχεις ανηθικότητα, έχεις και ηθικά στοιχεία. Γιατί αυτά δεν τα λαμβάνεις υπόψιν σου; Ένα μόνο να προσέχεις, να μην είσαι τεμπέλης, να μη φοβάσαι να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου. Μη κάθεσαι και λες, έχω αυτό το πάθος, έχω εκείνο, χριστιανός είμαι εγώ; τίποτε δεν κάνω στην ζωή μου. Έτσι οδηγείσαι στην ακηδία, σπάνε τα νεύρα σου, και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε. Σύντομα εγκαταλείπεις τον αγώνα σου και τότε είσαι ένας προδότης.
Γι' αυτό, όταν σου μπαίνει η σκέψη των παθών, θυμίσου ότι έχεις και αρετές. Ο μεγαλύτερος εγκληματίας, εάν εξετάσει την ζωή του, θα βρεί ότι ο Θεός του έχει δώσει πολλά καλά. Δεν μας πνίγουν λοιπόν μόνο τα πάθη μας, οι αμαρτίες μας, η απιστία μας, η υπερηφάνειά μας, ο σατανάς, αλλά μας πνίγει, μας σκοτώνει και η προδοσία της βουλήσεώς μας, το σταμάτημα που κάνομε.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ

Αν ξέρατε πόση ευλογία έρχεται στην Θεία Λειτουργία....

"Αν ξέρατε πόση ευλογία έρχεται στην Θεία Λειτουργία, 

τότε θα μαζεύατε μέχρι και την σκόνη από το πάτωμα της Εκκλησίας 

για να πλύνετε με αυτή το πρόσωπό σας."

Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός

Να κρατάς γερά τα πηδάλια της ζωής!

Να κρατάς γερά τα πηδάλια της ζωής!

Να κυβερνάς τα μάτια σου, για να μην πέσει κάποτε πάνω σου ορμητικό το κύμα της επιθυμίας από τα μάτια.

Να κυβερνάς τη γλώσσα, την ακοή, για να μη δεχθείς κάτι το βλαβερό, για να μην πεις κάτι απ’ αυτά που απαγορεύονται.

Να μη σε αναποδογυρίσει η ζάλη απ’ το θυμό, να μη σε κατακλύσουν οι αιφνίδιοι φόβοι, ούτε να σε καταποντίσει βαριά λύπη.

Κύματα είναι τα πάθη. Όταν κρατάς ψηλότερα τον εαυτό σου, θα είσαι καλός κυβερνήτης της ζωής. Εάν δε το καθένα απ’ αυτά δεν το διακυβερνάς με εμπιστοσύνη και σταθερότητα, με το να περιφέρεσαι, σαν κάποιο ανερμάτιστο πλοίο, απ’ αυτά που συμβαίνουν κάθε φορά, θα εξαφανιστείς στο πέλαγος της αμαρτίας.

~Άγιος Βασίλειος ο Μέγας~

ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ! ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ !

-Σου λείπει κάποιος; Τηλεφώνησε!

-Θες να συναντηθείτε; Προσκάλεσε!

-Θες να γίνεις κατανοητός; Εξήγησε!

-Έχεις ερωτήσεις; Ρώτα!

-Δεν σου αρέσει κάτι; Πες το!

-Σου αρέσει κάτι; Δήλωσε το!

-Θέλεις κάτι; Ζήτα το...!!

Πιστεύεις ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι Θεὸς ἀληθινός;

Πιστεύεις ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι Θεὸς ἀληθινός; ὅτι κατέβηκε ἀπὸ τὰ οὐράνια ἐδῶ στὴ γῆ γιὰ νὰ σώσῃ τὸν κόσμο; ὅτι σταυρώθηκε; ὅτι ἀναστήθηκε; ὅτι ἀναλήφθηκε στοὺς οὐρανούς; ὅτι θὰ ἔρθῃ πάλι νὰ κρίνῃ τὸν κόσμο; Ἂν τὰ πιστεύῃς αὐτά, τότε δεῖξε τὴν πίστι σου.

Πῶς νὰ τὴ δείξῃς; Ἐπάνω στὰ πράγματα•τότε ἀξίζει ἡ πίστι, ὅταν στοιχίζῃ. Νὰ εἶσαι ὄχι ἕνας ψυχρὸς ἀλλὰ ἕνας θερμὸς Χριστιανός•ὅπου βρεθῇς, νὰ ὁμολογῇς αὐτὸ ποὺ πιστεύεις. Πῶς; Ὅπως οἱ ἅγιοι Πάντες ποὺ ἑορτάζουμε. Τί ἔκαναν ἐκεῖνοι; Τοὺς ἔπιαναν καὶ τοὺς ἀνέκριναν•–Πιστεύεις στὸ Χριστό; Ἂν ἔλεγαν «Ὄχι», γλύτωναν•ἂν ἔλεγαν «Πιστεύω», καταδικάζονταν.

Ὑπάρχουν πολλὰ τέτοια παραδείγματα. Ἀναφέρω ἕνα μόνο ποὺ συνέβη στὸν Πόντο πρὶν πεντακόσα χρόνια.

 Ἕνας πασᾶς εἶδε ἕνα παλληκάρι 18 ἐτῶν, καλὸ ἐργατικὸ φρόνιμο παιδί. Τὸ ἐκτίμησε καὶ τοῦ λέει•–Θὰ σοῦ δώσω τὴν κόρη μου, νὰ σὲ κάνω κ᾽ ἐσένα πασᾶ, ἀλλὰ θ᾽ ἀλλάξῃς θρησκεία•ἂν ἀλλάξῃς, ὅλα δικά σου. Ὁ νέος δὲν ἤθελε•τέλος, ἀφοῦ ὁ πασᾶς ἐπέμενε πολύ, προσποιήθηκε•–Ἀφοῦ τὸ θέλεις, θὰ γίνω Τοῦρκος. –Μπράβο! πότε; αὔριο, μεθαύριο; –Ἄ, λέει, σὲ μεγάλη μέρα•τὴ Λαμπρή, ποὺ γιορτάζουν οἱ Χριστιανοί, τότε θ᾽ ἀνεβῶ στὸ τζαμὶ νὰ τὸ φωνάξω. Ἐνθουσιάστηκε ὁ πασᾶς. Καὶ ὄντως τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα στὴ Σαμψοῦντα μαζεύτηκαν οἱ Τοῦρκοι χαρούμενοι κάτω ἀπ᾽ τὸ τζαμί, ἐνῷ οἱ Χριστιανοὶ πενθοῦσαν. Τὸ παιδὶ ἀνέβηκε στὸ μιναρέ•ἀλλ᾽ ἀντὶ νὰ πῇ «Ἕνας εἶναι ὁ Ἀλλάχ…», ἄρχισε νὰ ψάλλῃ –«Χριστὸς ἀνέστη ἐν νεκρῶν…». –Μᾶς γέλασε ὁ ἄπιστος, εἶπαν. Ἀλλὰ μέχρι ν᾽ ἀνεβοῦν καὶ νὰ τὸν ῥίξουν κάτω, πρόλαβε καὶ τό ᾽πε ἀρκετά. Βλέπετε; δὲν ἀρνήθηκε, ὡμολόγησε τὸ Χριστό. Ἐμεῖς ὁμολογοῦμε τὴν πίστι μας;

* * *

Οἱ ἅγιοι Πάντες, ἀγαπητοί μου, ἔκαναν τὸ καλὸ πάντα, ἀλλὰ καὶ ὡμολογοῦσαν τὴν πίστι. Γιατὶ ἀγαποῦσαν πάνω ἀπ᾽ ὅλα τὸ Χριστό. 

Ἂν θέλῃς σὲ μιὰ λέξι ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο, εἶναι ἡ λέξι «ἀγάπη», ν᾽ ἀγαπᾷς. Τί; Ὅλα•τὰ λουλούδια, τὰ δέντρα, τὰ ζῷα, τὰ πουλιά, τὰ δάση, τὰ ποτάμια, τὶς λίμνες, τὴ  θάλασσα, τὰ ἄστρα, ὅλο τὸν κόσμο•τὴ μάνα σου, τὸν ἄντρα σου, τὰ παιδιά σου. Ἀρκοῦν αὐτά;  Ἂν μείνῃς σ᾽ αὐτά, πᾷς στὴν κόλασι. Αὐτὰ τά ᾽χουν καὶ οἱ Γιαπωνέζοι. Προχώρησε! Μὴν κάνῃς εἴδωλο τὸ παιδὶ ἢ τὸν ἄντρα σου•αὐτὸ λέει τὸ εὐαγγέλιο σήμερα(βλ. Ματθ. 10,37). Νὰ λατρεύῃς ἐκεῖνον ποὺ σοῦ τά ᾽δωσε ὅλα αὐτά, τὸ Χριστό μας.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Κυριακὴ Ἁγίων Πάντων (Α΄ Ματθαίου) 14 Ἰουνίου, ἀριθμ. φύλλου 2295