14 Νοεμβρίου 2018

Όταν οι καρδιές μας συγκεντρώνονται στον Χριστό,δεν έχουμε χρόνο να κοιτάξουμε τα λάθη των άλλων



Ένας νεαρός είπε στον ιερέα:
 
-Πάτερ, εγώ δεν θα ξαναέλθω στην εκκλησία. 
Ο ιερέας τον ρώτησε ποιος είναι ο λόγος. 
Ο νεαρός του απάντησε: 
 
Εδώ βλέπω μία γυναίκα που κουτσομπολεύει μίαν άλλη. Ο άλλος δεν διαβάζει καλά και οι χορωδοί μαλώνουν καμιά φορά. Την ώρα της Λειτουργίας κάποιος άλλος ασχολείται με το κινητό του, για να μην πω για την εγωιστική τους συμπεριφορά όταν φεύγουν από τον ναό... 
 
Του λέει ο ιερέας: 
-Έχεις δίκιο. Πριν όμως εγκαταλείψεις οριστικά την εκκλησία, κάνε μου σε παρακαλώ μία χάρη. Πάρε αυτό το ξέχειλο ποτήρι και κάνε τον κύκλο του ναού τρεις φορές χωρίς να χύσεις ούτε μία σταγόνα. Μετά μπορείς να φύγεις.
 
«Μόνο αυτό;» είπε ο νεαρός. Έκανε τους τρεις γύρους όπως ζήτησε ο ιερέας. Αφού τελείωσε είπε: 
 
-Πάτερ, το έκανα. 
Ο ιερέας τον ρώτησε: 
-Όταν έκανες τον γύρω του ναού, πρόσεξες κάποιο άτομο να κουτσομπολεύει κάποιον; 
-Όχι. 
-Είδες κάποιον να ασχολείται με το κινητό του; 
-Όχι. 
 
-Ξέρεις γιατί; Ήσουν συγκεντρωμένος στο ποτήρι για να μην χύσεις το νερό. Έτσι λοιπόν είναι και στην ζωή μας. 
 
Όταν οι καρδιές μας συγκεντρώνονται στον Χριστό, δεν έχουμε χρόνο να κοιτάξουμε τα λάθη των άλλων. 

 (κείμενο απο το ενοριακό πρόγραμμα)


6 Νοεμβρίου 2018

ΕΚΕΙΝΟΣ, ο Ιησούς Χριστός!

                                                         



Ο Ιησούς Χριστός «ονομάστηκε άνθρωπος, ονομάστηκε υιός του ανθρώπου, ονομάστηκε οδός, ονομάστηκε θύρα, ονομάστηκε πέτρα…

Γιατί ονομάστηκε οδός; Για να μάθεις ότι με Αυτόν ανεβαίνουμε στον Πατέρα.
Γιατί ονομάστηκε πέτρα; Για να μάθεις τη χρησιμότητα και τη σταθερότητα της πίστης!
Γιατί ονομάστηκε θεμέλιο; Για να μάθεις ότι όλα τα βαστάζει!

Γιατί ονομάστηκε ρίζα; Για να μάθεις ότι ανθίζουμε μέσα σε Αυτόν.
Γιατί ονομάστηκε βοσκός; Επειδή μας ποιμαίνει.
Γιατί ονομάστηκε πρόβατο; Επειδή για χάρη μας θυσιάστηκε και έγινε εξιλαστήριο θύμα.

Γιατί ονομάστηκε ζωή; Επειδή μας ανέστησε, ενώ ήμασταν νεκροί.
Γιατί ονομάστηκε φως; Επειδή μας απάλλαξε από το σκοτάδι.
Γιατί ονομάστηκε βραχίονας; Επειδή είναι ομοούσιος με τον Πατέρα.

Γιατί ονομάστηκε Λόγος; Επειδή γεννήθηκε από τον Πατέρα. Γιατί όπως ο δικός μου λόγος γεννιέται από την ψυχή μου, έτσι και ο Υιός γεννήθηκε από τον Πατέρα.
Γιατί ονομάστηκε ένδυμα; Επειδή Τον ντύθηκα όταν βαπτίσθηκα.
Γιατί ονoμάστηκε τράπεζα; Επειδή Τον εσθίω, απολαμβάνοντας τα Μυστήρια.

Γιατί ονομάστηκε οίκος; Επειδή κατοικώ μέσα σε Αυτόν;
Γιατί ονομάστηκε ένοικος; Επειδή γινόμαστε ναός Του.
Γιατί ονομάστηκε κεφαλή; Επειδή έγινα μέλος Του.

Γιατί ονομάστηκε νυμφίος; Επειδή πήρε την ψυχή μου νύμφη.
Γιατί ονομάστηκε αγνός; Επειδή με έλαβε παρθένο.
Γιατί ονομάστηκε Κύριος; Επειδή είμαι δούλος Του»

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

28 Οκτωβρίου 2018

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ ! (Φωτογραφίες και βίντεο)

   Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος εορτάστηκε με κάθε λαμπρότητα και Εθνική υπερηφάνεια η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου στην Παραλία Πατρών. Ομιλητής της ήταν ο δάσκαλος και κατηχητής κ.Γεώργιος Τσέλος !













  






Στη συνέχεια ακολούθησαν ποιήματα και τραγούδια από τα παιδιά των κατηχητικών μας σχολείων 
με την Ελληνική σημαία να δεσπόζει στο Ναό! 




























 Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση στο ηρώο των πεσόντων που βρίσκεται στο προαύλιο του Ναού μας με κατάθεση στεφάνων προς τιμή των αγωνιστών της πατρίδας μας !












   Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά μας και τους ευλογημένους ενορίτες μας που με την παρουσία τους τίμησαν τους ήρωές μας και εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη, προς την Υπέρμαχο 
Στρατηγό τους Έθνους μας!

   Η Παναγία μας ας έχει υπό την Σκέπη Της και σήμερα το δοκιμαζόμενο Έθνος μας !!
                           
                           ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ :




              
           

                     

23 Οκτωβρίου 2018

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΟΧΙ




Την ερχόμενη Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2018 της Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου- Εθνική επέτειος του ΟΧΙ- μετά τη Θ.Λειτουργία 7:00-10:00 π.μ. θα ψαλεί Δοξολογία και θα εκφωνηθεί  λόγος επίκαιρος. Στη συνέχεια θα τελεστεί επιμνημόσυνος Δέησις και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο των πεσόντων με την συμμετοχή των παιδιών των ενοριακών κατηχητικών κατηχητικών ομάδων όλων των βαθμίδων απαγγέλλοντας ποιήματα και εθνικά τραγούδια.

21 Οκτωβρίου 2018

ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ


Με τη  χάρη του  Θεού ξεκίνησαν οι ενοριακές μας δραστηριότητες. 
Τα κατηχητικά μαθήματα, οι κύκλοι μελέτης Αγίας Γραφής, το κοινωνικό φροντιστήριο 
και τα μαθήματα χειροτεχνιών.
Σήμερα Κυριακή 21.10 πραγματοποιήθηκε η πρώτη μεικτή συνάντηση των νέων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη και ιεροκήρυκα της Μητροπόλεως μας π.Μάρκο Τζανακάκη με θέμα 
«Η αξία του λόγου του Θεού στη ζωή μας». 
Ακολούθησε εποικοδομητική συζήτηση με μεγάλη πνευματική ωφέλεια.
Ο πανάγαθος Θεός μας, να ευλογεί και να φέρνει πλούσια καρποφορία στους ανθρώπους που δέχονται 
τη σωστική σπορά του θείου λόγου Του !

Καλή κατηχητική χρονιά!

15 Οκτωβρίου 2018

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ 1940-41


Όταν το πρωϊνό της Δευτέρας 28ης Οκτωβρίου 1940, ακούστηκαν οι σειρήνες του πολέμου, ο ελληνικός λαός ξεχύθηκε στους δρόμους σαν να άρχιζε κάποιο πανηγύρι. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά τραγουδούσαν πατριωτικά τραγούδια και κατευόδωναν τους στρατιώτες μας, που "με το χαμόγελο στα χείλη" τραβούσαν για το Μέτωπο, απ΄ όπου ήδη οι Ιταλοί επιδρομείς είχαν εισβάλλει στη Χώρα μας. Όλοι οι Έλληνες, χωρίς κανένα ίχνος φόβου, έμοιαζαν σαν να ΄τανε μεθυσμένοι για τις νίκες του στρατού μας, που τις μάντευαν και τις περίμεναν. Γινόταν αυτό που είχε πει ο εθνικός μας ποιητής, ο Κωστής Παλαμάς: "Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα. Μεθύστε με τ΄αθάνατο κρασί του Εικοσιένα".
Ναι! Μ΄ εκείνο το κρασί της αθάνατης λεβεντιάς του Εικοσιένα είχαν μεθύσει οι Έλληνες του 1940. Γιατί, χωρίς να υπολογίσουν τους κομπασμούς του Μουσολίνι, χωρίς να λάβουν υπόψη τους την υπεροπλία και τον τεράστιο αριθμό των Ιταλών στρατιωτών και κυρίως χωρίς να πτοηθούν από το στοιχείο του αιφνιδιασμού, είπαν τον λόγο του πρωθυπουργού Ιωάννου Μεταξά προς τον Ιταλό πρεσβευτή, τον Γκράτσι, που τον επισκέφθηκε στο σπίτι του, στις 3 μετά τα μεσάνυκτα, ξημερώνοντας η 28η Οκτωβρίου 1940: "Λοιπόν, έχουμε πόλεμο". αυτή η φράση ήταν το θρυλικο "ΟΧΙ", που το επανέλαβαν κατόπιν οι στρατιώτες και σύσσωμος ο ελληνικός λαός.

13 Οκτωβρίου 2018

Η παραβολή του σπορέα

Η δεύτερη Κυριακή του Οκτωβρίου στους ορθόδοξους ναούς διαβάζεται η ευαγγελική περικοπή του σπορέα από το κατά Λουκά Ευαγγέλιο. Είναι η μοναδική παραβολή την οποία ο Κύριος ερμηνεύει αναλυτικά. 
Την Κυριακή αυτή αρχίζει επίσημα στην Εκκλησία της Ελλάδας η κατηχητική περίοδος.
Συχνά ο Κύριος μιλούσε στους μαθητές και στον κόσμο που τον ακολουθούσε με παραβολές. Χρησιμοποιούσε δηλαδή απλές ιστορίες με εικόνες από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων εκείνης της εποχής, για να περάσει μηνύματα πολύ σοβαρά και σωτήρια. Να τι λέει στην παραβολή του σπορέα :



Κάποτε βγήκε στο χωράφι του ένας γεωργός (σπορέας) για να σπείρει σιτάρι. Καθώς πετούσε τον σπόρο, ένα μικρό μέρος έπεσε κοντά στο δρόμο και καταπατήθηκε απ’ τους διαβάτες ή τον έφαγαν τα πουλιά. Κι άλλοι σπόροι έπεσαν πάνω σε έδαφος πετρώδες, που δεν είχε οργωθεί καλά κι αφού φύτρωσαν λίγο, ύστερα ξεράθηκαν, γιατί οι ρίζες τους δεν βρήκαν λίγη υγρή και μαλακή γη. Κι ένα άλλο μέρος από τον σπόρο έπεσε σε γη καλή και μαλακή, όπου όμως είχε πέσει και σπόρος από άγρια χόρτα. Και φύτρωσε ο σπόρος και ψήλωσε, αλλά ψήλωσαν και τα αγριόχορτα κι έπνιξαν τα βλαστάρια του σιταριού.
Ο πιο πολύς σπόρος όμως έπεσε σε αφράτη και καλοοργωμένη γη και φύτρωσε και ψήλωσε και καρποφόρησε κι έδωσε καρπό εκατό φορές περισσότερο από τον αρχικό σπόρο.
«Όποιος έχει αυτιά ας ακούσει αυτά που λέω» («Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω»). Μ’ αυτά τα λόγια τέλειωσε ο Κύριος αυτή την παραβολή.

Ας δούμε τώρα ποιο σωτήριο μήνυμα κρύβει αυτή η απλή ιστορία. Ο ίδιος ο Χριστός την εξήγησε στους μαθητές του:
Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού, το Ευαγγέλιο. Η γη που είναι κοντά στο δρόμο είναι οι άνθρωποι που ακούν τον λόγο του Θεού, αλλά δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον. Τον προσπερνούν και τον ξεχνούν.
Με το πετρώδες έδαφος μοιάζουν οι άνθρωποι που δέχονται με ενθουσιασμό τον λόγο του Θεού, αλλά δεν καταβάλλουν καμιά προσπάθεια να τον τηρήσουν. Όταν έρχεται ο πειρασμός, αμέσως ξεχνούν ό,τι έχουν ακούσει και πέφτουν στην αμαρτία.

Έπειτα είναι εκείνοι που μοιάζουν με τη γη που έχει πολλά αγκάθια. Αυτοί ακούν τα θεϊκά λόγια και προσπαθούν να συμμορφώσουν μ’ αυτά τη ζωή τους. Όμως οι καθημερινές φροντίδες και οι υλικές επιθυμίες τούς πνίγουν και σιγά-σιγά ξεχνιέται ο λόγος του Θεού.
Τέλος, η γη η καλή είναι οι άνθρωποι που άκουσαν με αγνή και καθαρή καρδιά το Ευαγγέλιο και το δέχτηκαν και το ακολούθησαν και ωφελήθηκαν. Αυτοί το εφαρμόζουν και το μεταδίδουν και σε άλλους κι έτσι από έναν σπόρο θα γίνουν εκατό, δηλαδή από έναν άνθρωπο θα ωφεληθούν εκατό.



12 Οκτωβρίου 2018

Η Αγία Νεομάρτυς Χρυσή

                         

                     


Μαρτύρησε στις 13 Οκτωβρίου 1795


Η αγία ήταν Bουλγάρα και η οικογένειά της ζούσε στην περιοχή της Έδεσσας .Οι γονείς της ήταν Χριστιανοί, φτωχοί και άσημοι άνθρωποι και είχαν τέσσερες κόρες.


Κάποιος Τούρκος βλέποντας την ομορφιά της αγίας κυριεύτηκε από σαρκικό έρωτα και προσπαθούσε να βρει ευκαιρία για να πραγματοποιήσει τον άνομο σκοπό του. Πράγματι μια ημέρα που η αγία πήγε με άλλες γυναίκες στο δάσος να μαζέψει ξύλα, βρήκε και αυτός την ευκαιρία. Πήρε μαζί του κι άλλους Τούρκους φίλους του ,την απήγαγαν και την πήγαν στο σπίτι του.


Εκεί πρώτα άρχισε να κολακεύει την αγία με πολλές υποσχέσεις και δώρα , προσπαθώντας να την εξισλαμίσει ,τάζοντάς της ότι θα την έπαιρνε γυναίκα του . Από την άλλη πλευρά την απειλούσε πως εάν δεν αποδεχθεί τα λόγια του θα παιδευτεί με πολλά βάσανα. Η αγία ,όνομα και πράγμα Χρυσή , δεν δείλιασε καθόλου , μόνο προσευχόταν νοερά και παρακαλούσε τον Χριστό να την ενισχύσει . Με πολύ θάρρος και γενναιότητα του απάντησε :


Εγώ τον Χριστό μου πιστεύω και προσκυνώ και αυτόν γνωρίζω για νυμφίο μου. Ουδέποτε θα Τον αρνηθώ , ακόμα κι αν μου κάνετε μύρια βάσανα , ακόμα κι αν κόψετε το σώμα μου κομματάκια.


Όταν τ’ άκουσαν αυτά σκέφτηκαν ότι σαν γυναίκα που ήταν θα μπορούσαν καλύτερα να την πείσουν οι γυναίκες τους . Την παρέλαβαν λοιπόν οι Τουρκάλες και για ένα εξάμηνο προσπαθούσαν με χίλιους τρόπους , ακόμη και με μαντείες, να την πείσουν ν’ αρνηθεί τον Χριστό και ν’ αποδεχθεί το Ισλάμ. Μάταια όμως . Δεν κατάφεραν τίποτα.


Κάλεσαν ύστερα τους γονείς και τις αδελφές της και τους φοβέρισαν πως ,αν δεν καταφέρουν να την πείσουν να τουρκέψει, εκείνη μεν θα την θανατώσουν αυτούς δε θα τους βασανίσουν. Πήγαν λοιπόν οι δικοί της στην αγία, θέλοντας και μη θέλοντας, και με δάκρυα ,που θα μπορούσαν να μαλακώσουν και τη σκληρότερη πέτρα, και με μύριους άλλους τρόπους προσπαθούσαν να την πείσουν. Της έλεγαν : Αρνήσου φαινομενικά τον Χριστό για να μη χαθούμε όλοι κι Εκείνος είναι εύσπλαχνος , βλέπει την κατάσταση και θα σε συγχωρήσει.


Εσείς που με παρακινείτε ν’ αρνηθώ τον Χριστό μου, τον αληθινό Θεό, απάντησε η αγία , δεν είστε πλέον γονείς μου και αδελφές μου. Ούτε θέλω να σας ξέρω από δω και πέρα. Αντί για σας πατέρα μου έχω τον Χριστό, μητέρα μου την Παναγία και αδέλφια τους Αγίους και τις Αγίες. Και τους έδιωξε. Εδώ εφαρμόστηκε για μια ακόμη φορά ο λόγος του Χριστού « Και εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού » .


Βλέποντας οι αλλόπιστοι ότι δεν κατάφεραν τίποτα με όσα μέσα χρησιμοποίησαν άφησαν κατά μέρος τα λόγια και τις κολακείες και άρχισαν τα βασανιστήρια..


Για τρεις ολόκληρους μήνες κάθε μέρα τη ράβδιζαν. Έπειτα της έβγαλαν λωρίδες από το δέρμα της και τις άφηναν κρεμασμένες μπροστά της , για να λιποψυχήσει , το δε αίμα της έτρεχε ποτάμι και κοκκίνιζε τη γη. Κατόπιν πύρωσαν μια σούβλα και την πέρασαν από το ένα αυτί της αγίας και βγήκε από το άλλο, ο δε καπνός έβγαινε από τη μύτη και το στόμα της.


Η μάρτυς όμως του Χριστού ,μολονότι υπέφερε τόσο φοβερά βάσανα ,υπέμενε με πολλή γενναιότητα και καρτερία, στηριγμένη στη δύναμη του σταυρού και στην αγάπη του Χριστού.

Όταν άκουσε ότι εκεί κοντά βρισκόταν ο πνευματικός της ο παπά Τιμόθεος , προηγούμενος της Ι. Μ. Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους , ο οποίος και διηγήθηκε το μαρτύριο στον Άγιο Νικόδημο, του έστειλε μήνυμα με κάποιο Χριστιανό, να προσεύχεται στον Θεό να τελειώσει θεάρεστα τον δρόμο του μαρτυρίου.

Απορώντας οι σκληρόκαρδοι βασανιστές της , οι αγριότεροι και από θηρία, πως η αγία με τόσα βάσανα έμενε ακόμα ζωντανή, εξαγριώθηκαν. Μη υποφέροντας να νικηθούν αυτοί όλοι από μια τρυφερή κοπέλα ,την κρέμασαν σε μια αγριαπιδιά και με τα μαχαίρια τους κατακρεούργησαν το ιερό παρθενικό σώμα της .

Έτσι η Αγία Νεομάρτυς Χρυσή , αφού δοκιμάστηκε σαν τον χρυσό στο καμίνι ,με τόσα βάσανα, παρέδωσε την αγία της ψυχή στα χέρια του αθάνατου νυμφίου της και πήρε διπλό στεφάνι, της παρθενίας και της αθλήσεως.

Τα άγια λείψανά της τα πήραν κρυφά κάποιοι Χριστιανοί και τα ενταφίασαν με πολλή τιμή και ευλάβεια.

Πηγή :