Ρώτησαν κάποτε ένα μοναχό: Τι κάνετε τόσες ώρες μέσα στην Εκκλησία, δεν βαριέστε; Κι εκείνος απάντησε: Εσύ τι έκανες εννέα μήνες στη μήτρα της μάνας σου; Τίποτα. Ήσουν εκεί και τρεφόσουν με το μητρικό αίμα. Το ίδιο κάνουμε κι εμείς. Είμαστε εδώ και τρεφόμαστε από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Από το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Γιατί η Εκκλησία είναι η μάννα που μας τρέφει. Η φιλόστοργη μάννα. Η πνευματική καρδιά από την οποία διαχέεται το αίμα και κρατιούνται ζωντανά τα παιδιά της. Η Εκκλησία είναι σώμα. Δεν είναι κόμμα. Είμαστε μέλη. Δεν είμαστε οπαδοί. Σώμα είναι με κεφαλή το Χριστό. Πονάει ένα μέλος και πονάμε όλοι. Δοξάζεται ένα μέλος και δοξαζόμαστε όλοι. Οικογένεια μία είναι η Εκκλησία: Οι ζώντες - όσοι είμαστε μέσα στην εκκλησία και όσοι βογγάνε έξω από αυτήν...-, αυτοί που έφυγαν, οι αδελφοί μας οι κεκοιμημένοι κι αυτοί που δεν ήρθαν ακόμα... οι αγέννητοι -τα παιδιά των παιδιών μας, τα δισέγγονα και τα τρισέγγονα, όσοι θα μπουν στην Εκκλησία και όσοι θα βογγάνε έξω από αυτήν. Οικογένεια μία. 
Γι΄ αυτό στην Εκκλησία δεν εορτάζουμε αλλά συνεορτάζουμε. Δεν νηστεύουμε αλλά συννηστεύουμε. Δεν στενάζουμε αλλά συστενάζουμε. Δεν προσευχόμαστε αλλά συμπροσευχόμαστε. Συλλειτουργούμε και συλλειτουργούμαστε. Σώμα ένα είμαστε. Οι γιαγιάδες μας το ήξεραν καλά αυτό. Ήξεραν ότι πρώτα ανήκουνε στην Εκκλησία και μετά στον εαυτό τους. Πρώτα στην Εκκλησία και μετά στο σπίτι τους. Γι΄ αυτό συμμετείχαν στις ανάγκες της. Οι παλιοί άνθρωποι ήξεραν πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, γιατί άλλος δρόμος βγάζει σε άλλο τέρμα. Γνώριζαν ότι η σωτηρία είναι μόνο μέσα στο καράβι του Χριστού που όσα κύματα και θύελλες κι αν το χτυπούν δεν καταποντίζεται.

Γέροντα τα παιδιά μας κοιμούνται στην Εκκλησία, μήπως να μην τα φέρνουμε;
Στο καράβι να είναι κι ας κοιμούνται, επέμενε ο γέροντας Πορφύριος.
Η Εκκλησία είναι το σκάφος του Χριστού! Το Σώμα του Χριστού. Το Στόμα του Χριστού! Η κιβωτός που μπαίνεις μέσα και σώζεσαι! 
Αλήθεια, έχουμε βαθιά και ορθή γνώση του τι είναι η Εκκλησία; Είναι μόνο για τις Κυριακές και τις γιορτές ή μπολιάζει όλο το βίο μας; Είναι μόνο για ορισμένες ηλικίες ή αγκαλιάζει όλον τον άνθρωπο από τα πρώτα μέχρι τα έσχατα; Τι περιμένουμε απ΄Αυτήν; Τι θέλουμε να μας δώσει και τι της χρωστάμε; αναρωτηθήκαμε ποτέ τι είναι η Εκκλησία και τι της χρωστάμε;
Οι Πατέρες λένε πως η Εκκλησία είναι ένα μεγάλο νοσοκομείο που εφημερεύει σε εικοσιτετράωρη βάση, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Ένα νοσοκομείο που εφημερεύει για όλους. Για ασφαλισμένους και για ανασφάλιστους. Για πλούσιους και για άπορους. Για επώνυμους και για ανώνυμους και περιθωριακούς ανθρώπους. Ένα μεγάλο νοσοκομείο στο οποίο αντιμετωπίζεται κάθε νόσημα όσο βαθύ, όσο λοιμώδες και όσο θανατηφόρο κι αν είναι. Ένα μεγάλο νοσοκομείο στο οποίο μπαίνεις άρρωστος και βγαίνεις υγιής, όπως η αιμορροούσα. Μπαίνεις διώκτης και βγαίνεις Απόστολος, όπως ο Απόστολος Παύλος. Μπαίνεις αμαρτωλός και βγαίνεις άγιος, όπως η αγία Μαρία η Αιγυπτία. Μπαίνεις λύκος και βγαίνεις αρνί, όπως ο άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας... Μπαίνεις πτώμα εν αποσυνθέσει και ανίστασαι τετραήμερος, όπως ο Λάζαρος! Γιατί στην Εκκλησία δεν υπάρχει θάνατος! Δεν υπάρχουν Νεκροί! Η Εκκλησία είναι η χώρα των ζώντων όπου υπάρχει Ζωή και περίσσεια Ζωής, δηλαδή ο Χριστός!
Από το βιβλίο "Αντίδωρο".

Ιερά Εξομολόγηση

Κάθε Τετάρτη από τις 5:00 μ.μ.

Αναζητήστε

Από το Blogger.

Νέα της Ιεράς Μητροπόλεως

Σκέψεις και Ρήσεις:

"Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει, καγώ εν αυτώ"

(Ιωάν. 6, 56)


Οι πιο δύσκολες λέξεις:

- Εγώ φταίω.

- Συγγνώμη.


Δεν υπάρχει "κάτι" που δίνει την ευτυχία, αλλά "κάποιος", ο Κύριος, και γίνονται ευτυχείς μόνο όσοι μπορέσουν να Τον βρουν και να συνταξιδέψουν μαζί Του.


Όπου αρχίζει η πίστη τελειώνει το άγχος και όπου αρχίζει το άγχος τελειώνει η πίστη.


Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπιούνται και τα πράγματα για να χρησιμοποιούνται. Ο κόσμος είναι σε χάος γιατί τα πράγματα αγαπιούνται και οι άνθρωποι χρησιμοποιούνται!


Τα λάθη βρίσκονται πολλά, όπου η αγάπη είναι λίγη.


Αν κάμεις μίαν ευεργεσία, μην την θυμάσαι ποτέ. Αν όμως δεχθείς μία, να μην την ξεχάσεις ποτέ.


Μπορείς να είσαι ευγενικός, χωρίς να είναι αδύνατος.

Μπορείς να είσαι δυνατός, χωρίς να είσαι απάνθρωπος.

Μπορείς να είσαι ταπεινός, χωρίς να είσαι δουλοπρεπής.

Μπορείς να έχεις πεποιθήσεις, χωρίς μισαλλοδοξία.

Μπορείς να έχεις ενθουσιασμό, χωρίς φανατισμό.

Μπορείς να ζεις άγια ζωή, χωρίς φαρισαϊσμό...

...με τη Χάρη και τη βοήθεια του Κυρίου!


Οι αναμνήσεις του χθες και οι προσδοκίες του αύριο να μας οδηγούν στους αγώνες του σήμερα.


"Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν Με"

Πέντε λεξούλες χρειάζεται να πούμε για να πλημμυρίσει η ψυχή μας με Φως!

Για να γλυκάνει όλο το είναι μας!

Για να ζεσταθεί η καρδιά μας!

Για να Τον αισθανθούμε δίπλα μας!

Για να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε μόνοι!


Αββάς Ησύχιος:

Άφησε το παρελθόν στο Έλεος του Θεού, το παρόν στην Αγάπη Του και το μέλλον στην Πρόνοιά Του.


Αγ. Νείλος ο Ασκητής:

Μη λυπάσαι όταν δεν παίρνεις από το Θεό αμέσως ό,τι ζητάς, γιατί θέλει να σε ευεργετήσει ακόμα πιο πολύ, αν μένεις αφοσιωμένος σ΄ αυτόν με την επίμονη προσευχή. Και τι άλλο είναι ανώτερο από τη συναναστροφή σου με το Θεό και από την απασχόλησή σου με τη μαζί του επικοινωνία;


Κοσμάς ο Αιτωλός:

Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέσει επάνω σας δεν μπορεί να σας τα πάρει εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας.


Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Κανείς δεν μπορεί να φτάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ΄ τους ανθρώπους.


Γεροντικό:

Σώμα έργασαι ίνα τραφής, ψυχή νήφε ίνα σωθής...


Κοσμάς ο Αιτωλός:

Ο Χριστιανός χρειάζεται δύο πτέρυγας για να πετάξη και να υπάγει εις τον Παράδεισον, την ταπείνωσιν και την αγάπην.


Γέροντας Παϊσιος:

Ενώ ζητάμε από τον Θεό "ταπείνωση" εμείς δεν δεχόμαστε τις ευκαιρίες που μας στέλνει για να ταπεινωθούμε αλλά δυσανασχετούμε


Αββάς Αντώνιος:

Έρχεται καιρός που οι άνθρωποι θα παραλογίζονται. Και αν δουν κάποιον να μην παραλογίζεται, θα ξεσηκωθούν εναντίον του, λέγοντας "Εσύ είσαι παράλογος". Και αυτό θα συμβεί γιατί δεν θα είναι όμοιός τους.


Ιερός Αυγουστίνος:

Από τους δύο ληστές ο ένας σώθηκε. Μην απελπίζεστε.

Από τους δύο ληστές ο ένας χάθηκε. Μην επαναπαύεστε. Αγωνίζεστε!


Αρχειοθήκη