Κοντά στο Σταυρό του Κυρίου την ώρα της αποκαθηλώσεως οι αφοσιωμένες μαθήτριες του Κυρίου παρατηρούσαν προσεκτικά που τοποθετήθηκε το σώμα του Κυρίου. Πώς άντεξαν να βλέπουν νεκρό Αυτόν που επί τρία χρόνια έδινε φως και ζωή; Πόσο θα ήθελαν να Του προσφέρουν και τα δικά τους ακριβά μύρα της αγάπης τους! Όμως ο χρόνος και ο νόμος δεν τους το επέτρεπε. Και αφού περίμεναν με αδημονία να περάσει το Σάββατο, αγόρασαν αρώματα για να έλθουν το πρωί της επόμενης ημέρας στον τάφο. Πολύ πρωί ξεκίνησαν για το μνημείο. Ένα θέμα μόνο τις προβλημάτιζε: Ποιος θα αποκυλίσει τον μεγάλο λίθο από την είσοδο του τάφου; Μόλις όμως πλησίασαν και έστρεψαν τα μάτια τους στο μνημείο, είδαν έναν άγγελο να κάθεται στα δεξιά ντυμένο με λευκή στολή, και γέμισαν φόβο και κατάπληξη. Αυτός όμως τους είπε: Μη φοβάστε. Ζητάτε τον Ιησού τον Ναζαρηνό τον εσταυρωμένο. Αναστήθηκε! Δεν είναι εδώ. Να, είναι αδειανός το τόπος που Τον έβαλαν. Αλλά πηγαίνετε και πέστε στους μαθητές Του και στον Πέτρο ότι θα σας περιμένει στη Γαλιλαία. Εκεί θα τον δείτε, όπως σας το είχε πει. Και εκείνες έφυγαν από το μνημείο γεμάτες τρόμο και έκσταση. Και δεν είπαν τίποτε σε κανένα, διότι είχαν κυριευθεί από φόβο.
Γιατί όμως φοβήθηκαν οι γυναίκες αυτές; Αυτές ατρόμητες ξεκίνησαν μέσα στη νύχτα προς το μνημείο και δεν υπολόγισαν ούτε τους μανιασμένους Ιουδαίους ούτε τους απειλητικούς Ρωμαίους στρατιώτες ούτε τους ληστές που καιροφυλακτούσαν ούτε το φόβο που ασφαλώς προκαλούσε η ώρα και ο τόπος ο ερημικός, τόπος νεκρών. Τι ήταν λοιπόν αυτός ο φόβος;

Οι γυναίκες αυτές είδαν το μνημείο κενό, τον λίθο αποκεκυλισμένο, τον άγγελο απαστράπτοντα να τους λέει κάτι που φαινόταν αδιανόητο: Ο εσταυρωμένος νεκρός "ουκ έστιν ώδε". Και αυτές κυριεύτηκαν από τρόμο και έκσταση, διότι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι μέσα στο μνημείο έγινε κάτι πολύ μεγάλο. Το συγκλονιστικότερο θαύμα του κόσμου. Εκεί μέσα νικήθηκε ο θάνατος. Εκεί μέσα αναστήθηκε όχι ένας άνθρωπος, όπως πριν λίγες ημέρες ο Λάζαρος, αλλά ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Κύριος. Και αναστήθηκε όχι για να ξαναπεθάνει κάποτε, αλλά για να μην πεθάνει ποτέ. Και οι μυροφόρες λοιπόν τα 'χαν χαμένα, έμειναν εκστατικές, διότι δεν μπορούσαν τότε να διανοηθούν αυτό που τα πράγματα έδειχναν: Ότι εκεί στο κενό μνημείο, Αυτός που αναστήθηκε, Αυτός τον Οποίο διακονούσαν επί τρία χρόνια δεν ήταν μόνο ο Διδάσκαλός τους, ο Μεσσίας, ο μέγας προφήτης, αλλά ήταν ασυγκρίτως ανώτερος, ο ίδιος ο Θεός! Και μέσα από τα βάθη του νους τους μια αλήθεια, η μεγαλύτερη αλήθεια δονούσε τις καρδιές τους "Ο Χριστός Ανέστη"! 

Ιερά Εξομολόγηση

Κάθε Τετάρτη από τις 5:00 μ.μ.

Αναζητήστε

Από το Blogger.

Νέα της Ιεράς Μητροπόλεως

Σκέψεις και Ρήσεις:

"Ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει, καγώ εν αυτώ"

(Ιωάν. 6, 56)


Οι πιο δύσκολες λέξεις:

- Εγώ φταίω.

- Συγγνώμη.


Δεν υπάρχει "κάτι" που δίνει την ευτυχία, αλλά "κάποιος", ο Κύριος, και γίνονται ευτυχείς μόνο όσοι μπορέσουν να Τον βρουν και να συνταξιδέψουν μαζί Του.


Όπου αρχίζει η πίστη τελειώνει το άγχος και όπου αρχίζει το άγχος τελειώνει η πίστη.


Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπιούνται και τα πράγματα για να χρησιμοποιούνται. Ο κόσμος είναι σε χάος γιατί τα πράγματα αγαπιούνται και οι άνθρωποι χρησιμοποιούνται!


Τα λάθη βρίσκονται πολλά, όπου η αγάπη είναι λίγη.


Αν κάμεις μίαν ευεργεσία, μην την θυμάσαι ποτέ. Αν όμως δεχθείς μία, να μην την ξεχάσεις ποτέ.


Μπορείς να είσαι ευγενικός, χωρίς να είναι αδύνατος.

Μπορείς να είσαι δυνατός, χωρίς να είσαι απάνθρωπος.

Μπορείς να είσαι ταπεινός, χωρίς να είσαι δουλοπρεπής.

Μπορείς να έχεις πεποιθήσεις, χωρίς μισαλλοδοξία.

Μπορείς να έχεις ενθουσιασμό, χωρίς φανατισμό.

Μπορείς να ζεις άγια ζωή, χωρίς φαρισαϊσμό...

...με τη Χάρη και τη βοήθεια του Κυρίου!


Οι αναμνήσεις του χθες και οι προσδοκίες του αύριο να μας οδηγούν στους αγώνες του σήμερα.


"Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν Με"

Πέντε λεξούλες χρειάζεται να πούμε για να πλημμυρίσει η ψυχή μας με Φως!

Για να γλυκάνει όλο το είναι μας!

Για να ζεσταθεί η καρδιά μας!

Για να Τον αισθανθούμε δίπλα μας!

Για να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε μόνοι!


Αββάς Ησύχιος:

Άφησε το παρελθόν στο Έλεος του Θεού, το παρόν στην Αγάπη Του και το μέλλον στην Πρόνοιά Του.


Αγ. Νείλος ο Ασκητής:

Μη λυπάσαι όταν δεν παίρνεις από το Θεό αμέσως ό,τι ζητάς, γιατί θέλει να σε ευεργετήσει ακόμα πιο πολύ, αν μένεις αφοσιωμένος σ΄ αυτόν με την επίμονη προσευχή. Και τι άλλο είναι ανώτερο από τη συναναστροφή σου με το Θεό και από την απασχόλησή σου με τη μαζί του επικοινωνία;


Κοσμάς ο Αιτωλός:

Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέσει επάνω σας δεν μπορεί να σας τα πάρει εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας.


Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Κανείς δεν μπορεί να φτάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ΄ τους ανθρώπους.


Γεροντικό:

Σώμα έργασαι ίνα τραφής, ψυχή νήφε ίνα σωθής...


Κοσμάς ο Αιτωλός:

Ο Χριστιανός χρειάζεται δύο πτέρυγας για να πετάξη και να υπάγει εις τον Παράδεισον, την ταπείνωσιν και την αγάπην.


Γέροντας Παϊσιος:

Ενώ ζητάμε από τον Θεό "ταπείνωση" εμείς δεν δεχόμαστε τις ευκαιρίες που μας στέλνει για να ταπεινωθούμε αλλά δυσανασχετούμε


Αββάς Αντώνιος:

Έρχεται καιρός που οι άνθρωποι θα παραλογίζονται. Και αν δουν κάποιον να μην παραλογίζεται, θα ξεσηκωθούν εναντίον του, λέγοντας "Εσύ είσαι παράλογος". Και αυτό θα συμβεί γιατί δεν θα είναι όμοιός τους.


Ιερός Αυγουστίνος:

Από τους δύο ληστές ο ένας σώθηκε. Μην απελπίζεστε.

Από τους δύο ληστές ο ένας χάθηκε. Μην επαναπαύεστε. Αγωνίζεστε!


Αρχειοθήκη